Sokakta mavi bir muşamba, kaygan zemin uyarısı ve yere düşen iki beden. Sürprizlere kapatılmış bir kamusal alanda aniden beliren Kabahatler performansı, kimin nasıl ve ne kadar görünebildiğini soruyor. Bir hareket ne zaman "performans", "eylem", "kabahat" ya da "kamu düzeni" meselesi sayılıyor? Düşen, kayan ve hızla toplanan iki bedenin ardından geriye kalan soru ise ağır: Bir varoluşa kabahat denebildiği anda, ona neler yapılabilir hale geliyor? H. Işık, 5326/Kabahatler perf

Yapay zekâ Klaus Meine’nin sesini kusursuzca taklit edebilir, hatta albüm bile yapabilir. Ama binlerce insanın aynı stadyumda, aynı anda uçtuğu o büyülü anı, yani canlı 'aura'yı hesaplayamaz. Melek Aldemir, Scorpions’ın İstanbul konserini izledi: Algoritmalar çok güçlü olabilir ama insan ömrüyle harmanlanmış ustalığın karşısında hâlâ çaresizler!

Ortak acıların ve direnişin kaydını tutan "Kardeş Türküler ile 30 Yıl" belgeseli ile grubun Harbiye'deki büyük buluşmasını birleştiren ortak bir duygu var: Ne acıyı gizlemek ne de neşeyi acıya kurban etmek. Aynı göğün altında, göz hizasında ve yan yana. Alâra Kuset’in belgesel ve konser hakkındaki izlenimi VâVeyLâ’da yayında.